Everyday life, Food and recipes, Geen categorie, vegan
Comments 9

Mijn ‘vegan story’

Het leek me wel een keer leuk om jullie te vertellen hoe ik nu eigenlijk veganist geworden ben. Voor de meeste vegans is dit namelijk niet een stap geweest die ze van de ene op de andere dag gemaakt hebben. Vaak is het een soort proces, een combinatie van bewustwording, ontdekken en je gewoontes aanpassen en dan soms ook een beetje met jezelf en anderen in de knoop komen. Dat was het voor mij ook zeker wel een beetje, vind ik nu ik er op terug kijk, al heb ik mijn weg naar het veganisme nooit als lastig of zwaar ervaren. Dit komt denk ik omdat ik het zo rustig en onderbewust gedaan heb.

IMG_1218

Ik ben al jaren bewust bezig geweest met eten. Dit kwam voort vanuit een drang om gewicht te verliezen en er goed uit te zien. Ik moet wel toegeven dat ik hier sinds ik een jaar of 16 was, altijd een beetje geobsedeerd mee geweest ben. Ik heb nooit een eetstoornis gehad hoor! Dat bedoel ik niet. Maar ik ben gewoon altijd ontevreden over mijn lichaam en altijd wel bezig met nieuwe manier om die overtollige kilo’s eraf te krijgen. Vandaar dat ik natuurlijk ook een interesse kreeg in voeding.

Een jaar of drie geleden ging ik van standaard diëten en dingen uitproberen, meer kijken naar wat gezonde voeding is. Zoals iedereen wel weet is daar behoorlijk wat, vaak tegenstrijdige, informatie over te vinden. Ik zat dus ook niet meteen op het juist spoor. In zo’n zoektocht kom je namelijk al snel uit bij de Paleo adviezen, welke voor afvallen erg efficiënt zijn, maar uiteindelijk op de lange termijn extreem schadelijk zijn voor je gezondheid omdat je zo extreem veel dierlijke producten eet en je belangrijke koolhydraten mist, welke je juist nodig hebt voor energie..

Na mij meer in te lezen in echt goede bronnen, in plaats van teksten en info puur uit de fitness industrie en van afval/fitness goeroe’s kwam ik er dus ook achter hoe ongezond dierlijke producten waren. Omdat ik zelf ook helemaal gek van dieren ben, voelde ik me gelijk erg prettig bij deze informatie en besloot ik nooit meer vlees te kopen om thuis mee te koken. Ook begon ik met het gebruiken van melk vervangers zoals amandel- en soja-melk. Natuurlijk in combinatie met hippe superfoods, welke destijds net om de hoek kwamen kijken in de instagram wereld haha. Dit is ruim 2 jaar geleden.

Ik ben altijd een enorme ‘foodie’ geweest en ging altijd veel naar restaurants. Met mijn vriend, of met vrienden. Ik at alles en vond het leuk allemaal smaken te ontdekken. Ik sprak dus met mezelf af dat ik buiten de deur wel alles kon eten, want ik was immers al zo goed bezig binnenshuis. Een vriend van me noemde mij ook wel ‘outdoor-carnivore’.

Naarmate ik binnenshuis langer vegetarisch at, en er ook veel over las en opzocht, at ik thuis ook meer vegan maaltijden. Ik had veel bewondering voor vegans en voelde mezelf ook een vegan iemand en beeldde mezelf ook wel zo in voor de toekomst. Ik merkte dat als ik buiten de deur vlees at, ik me achteraf erg schuldig voelde tegenover de dieren. Toch drukte ik dit gevoel lang weg met het idee; ik ben al zoveel beter bezig dan de meeste mensen dus het is wel oké zo.

Op een dag had ik een pittig argument met iemand over dierenleed en ik was best een beetje boos over de harteloze dingen die deze persoon zei in haar argumenten. Toen zij ze tegen mij; ‘ach, jij moet niet zeuren want je eet zelf ook vlees!’. Verontwaardigd riep ik; ‘Maar bijna nooit!’ Maar dat voelde van binnen heel hypocriet. De hele week erna bleef ik me rot voelen omdat ik wist dat ze gelijk had. Ik wist het ineens; ik was er klaar voor om nooit meer een hap vlees te eten en me niet meer schuldig te voelen.

Vanaf dat moment nam ik nooit meer een hap vlees en ik moest er gelijk ook niet meer aan denken. Als ik terugdacht aan de smaak van vlees herinnerde ik me nog steeds iets wat ik heel lekker vond, maar ik had me nu eindelijk 100% opengesteld voor de realiteit: vlees is een dood dier. Kadaver. Lijk. Dit wil ik niet in mijn lichaam!

Wel at ik nog alle andere dierlijke producten, al was dit ook redelijk veel afgewisseld met vegan eten. Ik voelde me heel gemotiveerd, krijg veel positieve reacties van mensen over hoe goed en knap ze het van me vonden, en ik wilde alle info opzuigen die er te vinden was. Ik las boeken, keek docu’s en surfte het web af. En telkens werd eigenlijk duidelijk, dat vegetarisch eten niet genoeg was voor mij. Wil je echt leed-vrij eten, echt gezond eten en eten op een milieu-verantwoordelijke manier, dan moet je eigenlijk wel veganistisch eten.

Ik kwam er namelijk achter dat naast vlees, alle dierlijke producten erg ongezond zijn, maar ook dat de hele bio-industrie vreselijk wreed is. En de milieu-gevolgen hiervan afschuwelijk.

De docu’s die mij het meeste hebben geleerd zijn; ‘Cowspiracy’ en ‘Forks over knives’. Ook Earthlings is een aanrader. Geweldige boeken zijn ‘The China Study’, The starch Solution’, Skinny Bitch en de Vegarevolutie.

Sinds mijn beslissing volledig vegetarisch te eten, leerde ik dus snel een hoop bij. Vandaar dat ik na drie maanden vega, besloot volledig vegan te gaan eten. Gedurende deze drie maanden was ik me al gaan verdiepen en was ik ook helemaal ‘ready’ om voor veganisme te gaan.

Ik merkte al snel dat veganisten een stuk minder geaccepteerd zijn dan vegetariers. Ik weet nog goed dat toen ik op mijn Facebook een berichtje poste dat ik vegetariër was geworden, ik veel likes en comments kreeg. Toen ik drie maanden later schreef dat ik vegan werd, reageerde er bijna niemand. Ik merkte dat mensen het raar en extreem vonden,ondanks dat mijn familie en vrienden dit niet echt uitspraken (omdat ze hiervoor beleefd genoeg zijn).

Als nieuwe vegan was ik erg blij met mijn nieuwe inzichten en kennis. Iets wat veel beginnende vegans dan ook doen is veel info delen op social media, mensen erover vertellen en dan beseffen dat de meeste mensen hier niet op zitten te wachten en dat je zelfs grote beledigingen kan krijgen en vrienden kan verliezen. Dit is mij ook gebeurd en ik vind het heel bizar. Maar het gebeurd. Ook als je niet ‘preekt’ maar gewoon op een rustige manier wel eens wat info deelt nadat mensen jou als eerst een vraag stellen. Je wijkt immers heel erg af en sommige mensen vinden dit moeilijk.
  

Ik kreeg ook veel vragen, vooral van familie, of ik geen voedingsstoffen of vitaminen mis, en wat er in hemelsnaam over blijft om te eten. En waarom ik dit doe. Gelukkig ben ik altijd heel goed informeert en weet ik alles altijd goed te beantwoorden. Ik durf zo op televisie met iedereen de discussie aan te gaan, want ik ken mijn informatie en weet zelf dat er geen zinnig antwoord tegen veganisme is. Het is namelijk gewoon het meest milieu-vriendelijk, leedvrij en gezond. De enige redenen om niet veganistisch te gaan leven: Ik geef gewoon niet genoeg om het milieu, mijn gezondheid en dieren om me echt helemaal aan te gaan passen.

Dat is de enige geldige reden. Want tja, dat je er weinig om geeft dat kan, daar kan jij ook niets aan doen. Maar in discussies komt deze diepe onderliggende reden meestal niet naar boven, maar proberen mensen vooral het veganisme af te kraken met slappe argumenten die niet kloppen, in de hoop zichzelf wat beter te voelen. Dat vind ik het enige moeilijke aan veganist zijn. Mensen vinden vaak dat ze het recht hebben om vervelend tegen je te doen. Gelukkig heb ik hier alleen online last van, en ik sta ik in het dagelijks leven blijkbaar zeker genoeg in mijn schoenen om uit te stralen dat met mij niet te sollen valt 😉

Ondertussen zit ik erg goed in mijn vel. Al snel nadat ik volledig vegan ging eten, ging ik ook over op het alleen nog maar aanschaffen van vegan cosmetica, verzorging, schoonmaakmiddelen en kleding/schoenen. Dit heb ik nooit als moeilijk ervaren. Mijn oude spullen gebruik ik wel nog steeds.

Het allermooiste vond ik dat mijn vriend, ongeveer 5 maanden later ook helemaal veganist werd. Dit maakte alles een stuk leuker, omdat we er dan samen tegenaan konden met onze idealen en wereldvisie.

Ik ben nog elke dag heel erg blij met mijn keuze. Zoals veel vegans zeggen; “Het enige waar ik spijt van heb is dat is niet eerder veganist geworden ben.’ Als ik er aan denk hoeveel onschuldige dieren ik al heb gegeten word ik wel droevig. Het was zo onnodig en zelfs ongezond. Vegan eten is ook gewoon echt lekker, als je een beetje fatsoenlijke pogingen doet en er zijn tegenwoordig zo veel vegan producten. Ik merk dat het ook zo ontzettend groeit en de kwaliteit verbetert met de dag. Ook wordt het steeds normaler en daardoor ook makkelijker in restaurants. Vegan zijn blijkt dan ook het meest ‘overschatte’ wat ik ooit deed. Iedereen denkt dat het lastig is, maar dat is dus gewoon echt niet zo.

Vond je het leuk om dit te lezen? Ik hoor het graag in een comment. Of deel dit bericht met vrienden/kennissen die geintereseerd zijn in vega(n)/ healthy eten!

Advertisements

9 Comments

  1. nickf84 says

    Nice, ik eet tegenwoordig veel vlees vervangers thuis en ik voel me altijd beter als ik groeten eet i.p.v. vlees. Maar buiten de deur eet ik wat meer vlees omdat de opties meestal beter zijn (vind ik). Maar soms vind je echt heel lekker dingen en ik maak de keuze totaal onbewust maar andere mensen merken het zo snel ‘EET JE GEEN VLEES?!, dat is geen maaltijd hoor’. Ik moet altijd lachen want het is wel een maaltij, wel lekker, en wel gezond!
    Vooral in de V.S. (buiten de grote steden) is het heel anders dan hier, er is helemaal geen opties als je uiteten gaan. Bij de bruiloft van mijn broer was er een rund optie of en kip optie die allebei me niet lekker lijkte. Ze hadden allebei een uitgebreid beschrijving maar toen was er ook ‘vegitarian’. ?? Ik heb hem opgebeld en vroeg ‘wat is de vegetarisch optie?’ Toen zei hij ‘geen idee’,niemand wil dat maar was verplicht om het op de kaart te zetten.’ De meest van de mensen hebben helemaal geen idee! ‘O ja, als er geen vlees is dan is het gewoon een salade’. Nee! er zijn duizenden, nee zelfs miljoenen dingen die geen vlees hebben dat echt heel lekker zijn. Zucht…
    Anyway, ik vind het heel goed wat je doe en je zal trots op jezelf moeten zijn.

    • Dankjewel! Wat goed dat je meer vleesvervangers eet! 🙂 ja helaas zijn de opties in restaurants niet altijd optimaal. Ik kan me voorstellen dat dit ik Amerika helemaal zo is, buiten de steden om. Maar wist je dat in Amerika toch het hoogste percentage vegans/vegetariers wonen? Dit komt door de grote aantallen in de steden.

      Hier in Nederland vind ik de keuzes voor vegetariers vaak wel goed, maar veganistisch is nog wel een probleem. Hopelijk wordt het steeds beter. Het afgelopen jaar is het gelukkig al heel veel positief veranderd dus ik heb goede hoop 🙂

  2. Wat een mooi verhaal heb je geschreven zeg! Zelf ben ik (nog) niet vegan , maar let er wel op. Zo bakte ik gister bijvoorbeeld een vegan bananenbrood 🙂 Het recept staat online op mijn blog!
    Liefs Iep xo

  3. Pingback: Veganniversary bij Golden Temple | Birdwonders

  4. Pingback: 1 jaar vegan: wat ik heb geleerd… | Birdwonders

  5. Irene says

    Wat goed!
    Ik merk dat ikzelf steeds meer geïnteresseerd raak in het veganisme. Sinds ik 13 was (inmiddels 13 jaar geleden) wilde ik heel graag vegetariër worden. Toen mocht het absoluut niet van mijn ouders. Ze hadden geen zin om apart voor mij te koken. Nu woon ik een jaar samen met mijn vriend en kookte ik vaker vegetarisch. Sinds een maand geleden besloot ik om helemaal vegetariër te worden. Hij wil dit niet, maar eet wel 4 dgn/wk Vega (om milieuredenen gedaan).
    Laatst hadden we nog een pittige discussie over het feit dat ik nu vegetariër ben. Hij was bang dat we veel dingen niet meer samen konden doen, of dat het anders zou zijn.
    Inmiddels is het bijgelegd,maar op dat discussiemoment twijfelde ik wel heel erg.

    Om nu ineens vegan te worden, doe ik dus niet. Wel oriënteer ik mij erop om kleine vegan aanpassingen te doen (soja margarine, plantaardige melk etc)

    • Hi Irene, wat fijn dat je vegetariër geworden bent en dat je zo bewust bezig bent! Ik denk dat de dieren en de aarde je heel dankbaar zijn. Vervelend dat je hier een ruzie met je vriend over had. Het is altijd zo jammer als je iets vanuit een goed hart doet en er negatieve reacties volgen. Al hoewel ik het best begrijp dat je vriend het moeilijk vindt; hij inderdaad denken dat er veel gaat veranderen. Ik denk daarom dat het goed is om gewoon rustig aan te doen, zoals je zelf al zegt. Hij zal dan over een half jaar ineens concluderen dat er eigenlijk helemaal niet zo veel veranderd is. Het feit dat jij vegetariër bent hoeft immers op sociaal vlak niets te veranderen en hoeft zelfs voor hem niet perse te betekenen dat hij zijn eetgewoontes aan moet passen. Hij zal er dan vast ook meer voor openstaan als je meer veganistische maaltijden gaat maken. Veel mensen hebben even tijd nodig om aan het idee te wennen en te merken dat het helemaal niet zo ingrijpend is als dat het klinkt 🙂 Het komt vast goed! En als je het heel erg bij jezelf houdt en hem nergens toe verplicht zal hij vast steeds meegaander worden! Succes!

Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s