Creative, Everyday life, Geen categorie, vegan
Comment 1

Dierenwelzijn vanuit de ethiek en filosofie

Wanneer er wordt gekeken naar het eten van dieren en het houden van dieren in de vee-industrie wordt er soms aan voorbij gegaan het hier om levende dieren gaat. Door de dieren als een product te zien, in plaats van ze te  erkennen als levende wezens met gevoelens zoals angst en pijn, kunnen wij het voor onszelf makkelijker rechtvaardigen deze wezens  te behandelen op de manier waarop wij dit doen. Door dieren als producten te zien hoeven we niet te veel stil te staan bij hun welzijn. Dieren zijn echter geen producten en het is daarom van belang om erbij stil te staan hoe zij onze behandeling ervaren.
Vanuit de filosofie en ethiek wordt ook gekeken naar dieren en hun bewustzijn. Er kan de vraag gesteld worden of het rechtvaardig is als dieren lijden voor het belang van mensen om hen te kunnen eten en gebruiken. En indien dit mogelijk is wat de mate hiervan is en of dit noodzakelijkheid is of dat we moeite moeten doen om de dieren een zo goed mogelijk leven te bieden.

Kunnen dieren lijden?

Door dieren met mensen te vergelijken kunnen we onszelf van dieren vervreemden. Dieren zijn immers zo veel anders aangezien ze niet het zelfde intelligentieniveau, denkvermogen en uiterlijk hebben als wij. Hierdoor voelen we ons minder met ze verbonden en kunnen we ons minder in hun lijden verplaatsen. Maar Jeremy Bentham, de Utilistische denker uit de 18e eeuw, zei al: ‘The question is not, Can they reason? Nor Can they talk? But, Can they suffer?’[1] Hiermee zegt hij dat we niet moeten kijken naar de verschillen tussen dieren en mensen maar dat het van belang is te erkennen dat ook dieren kunnen lijden.

Een aanhanger van Benthams utilistische overtuigingen is de moderne filosoof Peter Singer. Singer benoemt dat het inderdaad gesteld kan worden dat dieren lijden, zoals mensen dit ook doen. Hiervoor noemt hij drie argumenten.[2] Ten eerste noemt Singer dat dieren het zelfde gedrag vertonen als mensen wanneer zij pijn hebben. Ze gillen, rennen wegen en trekken gepijnigde gezichten. Het lijden lijkt daarmee vergelijkbaar met dat van onszelf. Ook heeft het zenuwstelsel van dieren de zelfde reactie als dat van mensen, waarbij ook de hartslag hoger wordt en de bloeddruk anders wordt. Tot slot heeft pijn een evolutionaire werking en daarmee een signaalfunctie voor levensbedreigende situaties. Bij dieren en mensen heeft pijn het zelfde doel en dit maakt het waarschijnlijk dat de pijnervaring dan ook vergelijkbaar zal zijn.

Voorbij aan het onderscheid

Door de rede als beoordelingscriterium te gebruiken om te beoordelen of iemand binnen onze morele consideratie valt, houden wij onszelf voor de gek.[3] De Duitse filosoof Arthur Schopenhauer zei ook al dat mensen en dieren niet hetzelfde zijn, maar zij hebben wel juist veel overéénkomsten. We moeten juist naar de overéénkomsten kijken in plaats van naar de verschillen.[4] We moeten streven naar een tijdperk waarin we verschillen tussen soorten achter ons laten en ethisch gaan kijken naar dieren en ook hen belangen gaan meewegen.[5]

[1] Singer, Peter, In defence of Animals, Basil Blackwell, 1985, p. 5-6

[2] Singer, Peter, Animal Liberation., Harper Perennial, 1975, p. 11-17.

[3] Cliteur, Paul, Vink, Janneke, ‘Kunnen we vleesconsumptie verbieden?’, Ars Aequi 2014, afl. 9, p. 660.

[4] Cliteur, Paul, Vink, Janneke, ‘Kunnen we vleesconsumptie verbieden?’, Ars Aequi 2014, afl. 9, p. 660.

[5] Singer, Peter, In defence of Animals, Basil Blackwell, 1985, p. 9.

Advertisements

1 Comment

Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s